6) Lütufta Büyüme
Ruhsal olarak nasıl büyünür? Ayartmayla nasıl başa çıkılır? Zaferin Mesih'in gücüyle geldiğini ve büyümenin bir yarış değil, yolculuk olduğunu keşfedin.
Lütfu kabul ettiniz. Kurtuluşun imanla olduğunu anladınız. Mesih’te kalıyorsunuz. Peki şimdi? Hristiyan yaşamı sonsuza dek aynı mı kalır, yoksa büyüme var mıdır? Ya ayartma kapıyı çaldığında — ne yapmalı?
Bu derste, lütufta nasıl büyüneceğimizi, ayartmayı nasıl anlayacağımızı ve Mesih’in sunduğu zaferi nasıl deneyimleyeceğimizi konuşacağız. İpucu: bunların hiçbiri kendi gücümüze bağlı değil.
Büyüme: Sürekli Bir Yolculuk
Yeniden doğuş anlıktır. Büyüme ise bir süreçtir. Ve Kutsal Kitap açıktır: hiçbir Hristiyan büyümeyi bırakmamalıdır.
Petrus bize Hristiyanlar olarak ne yapmamızı öğütler?
Petrus “çabada büyüyün” ya da “mükemmellikte büyüyün” demiyor. “İsa’nın lütfunda ve bilgisinde büyüyün” diyor. Hristiyan büyümesi liyakat biriktirmek değil — ilişkiyi derinleştirmektir. İsa’yı ne kadar çok tanırsak, o kadar büyürüz.
İçimizde başlayan işin tamamlanacağını kim garanti eder?
İşte olağanüstü bir vaat: işi başlatan Tanrı’dır ve tamamlayacak olan da Tanrı’dır. Ruhsal büyüme kendimizi mükemmelleştirme kapasitemize bağlı değildir. İşi başlatanın sadakatine bağlıdır.
Pavlus ruhsal olgunluğu nasıl tanımlar?
Olgunluk, ayartmanın yokluğu ya da mutlak mükemmellik değildir. “Eğitilmiş duyulara” sahip olmaktır — zaman içinde Tanrı ile deneyimden gelen sezgisel kavrayış. Süt ile katı gıda arasındaki fark gibidir: ruhsal bebek basit şeylere bağımlıdır, olgun olan karmaşıklıkla baş edebilir.
“Kutsanma bir anın, bir saatin, bir günün değil, tüm yaşamın işidir. Mutlu bir duygu uçuşuyla değil, sürekli günaha ölmek ve Mesih için yaşamak sonucunda elde edilir.” — Ellen G. White, Elçilerin İşleri, s. 560.
Ayartma: Günah Değildir
Birçok Hristiyan ayartıldığında suçluluk içinde yaşar. Ama ayartılmakla günah işlemek arasında büyük bir fark vardır.
Ayartılmak günah mıdır?
İsa “her konuda bizim gibi ayartıldı ama günah işlemedi.” Ayartılmak günah olsaydı, İsa günah işlemiş olurdu. Ayartma bizim suçumuz değildir — bu dünyadaki yaşamın bir gerçeğidir. Onunla ne yaptığımız önemlidir. Ve bunda bile yalnız değiliz.
Ayartma nereden gelir?
Yakup doğrudandır: Tanrı kimseyi ayartmaz. Ayartma kendi arzularımızdan doğar. Ama İsa yol gösterir: “Ayartılmayasınız diye uyanık olun ve dua edin” (). Uyanıklık ve dua bizim duruşumuzdur — gücü ise Tanrı sağlar.
Tanrı ayartma karşısında ne vaat eder?
Ne güçlü bir vaat: “Tanrı sadıktır; dayanabileceğinizin ötesinde ayartılmanıza izin vermez.” Ve ayartmayla birlikte “çıkış yolunu” da sağlar. Koşulların insafına bırakılmış değiliz. Her zaman bir çıkış yolu vardır — ve onu sağlayan Tanrı’dır.
Zafer: Mesih’in Gücüyle
Büyüme bir süreçse ve ayartma kaçınılmazsa, Hristiyan zaferi nasıl olur? Galip gelmek mümkün mü?
Pavlus her şeyle yüzleşme gücünü kimde buldu?
“Beni güçlendiren Mesih aracılığıyla her şeyi yapabilirim.” Kendimde değil. Mesih’te. Hristiyan zaferi kişisel kararlılığın sonucu değildir. Zaten galip gelmiş Olanla bağlantının sonucudur. Ve bize hatırlatır: “Sizde olan, dünyadakinden büyüktür.”
Pavlus, zorluklar ve ayartmalar karşısında Hristiyanları nasıl tanımlar?
Yalnızca galip değil — galipten de üstün. Ve bunun nedeni bizim kapasitemiz değil, Mesih’in sevgisidir. İsa’nın kendi sözleriyle sona erer: “Dünyada sıkıntınız olacak ama cesur olun, ben dünyayı yendim.” Zafer zaten kazanıldı. Bize düşen onda yaşamaktır.
“Mesih’te olduğumuzda galibiz. … O, insanın Şeytan’ın ayartmalarını yenmesini sağlamak için dünyaya geldi.” — Ellen G. White, Müjdecilik, s. 323, par. 1.
Şimdi Ne Yapmalı?
Lütufta büyümek, liyakat biriktirmek değil, İsa’yı tanımayı derinleştirmektir. Ayartma günah değildir — yaşamın bir parçasıdır ve Tanrı her zaman bir çıkış yolu sağlar. Zafer kendi gücümüzden değil, içimizdeki Mesih’in gücünden gelir.
Hristiyan yaşamı mükemmelliğe doğru bir yarış değildir. İsa ile bir yolculuktur — ve O başladığı işi tamamlayacağını vaat etmiştir.
Kararım
İsa Mesih’in lütfunda ve bilgisinde büyümeyi diliyorum. Ayartmanın yaşamın bir parçası olduğunu kabul ediyorum ama Tanrı’nın dayanabileceğimin ötesinde ayartılmama izin vermeyeceğine güveniyorum. Zaferim bende değil, beni güçlendiren Mesih’tedir. İçimde başladığı işi O’nun tamamlayacağına güveniyorum.