1) Sorun ve Çarmıh
Günah gerçekte nedir? Ve çarmıh neden Tanrı'nın yanıtıdır? Sorunun davranışın ötesine geçtiğini ve çözümün çabadan çok daha fazlası olduğunu keşfedin.
Evinden uzakta yaşayan birini hayal edin. Kovulduğu için değil, kendi isteğiyle gittiği için. Zamanla eve dönüş yolunu unutmuş. Hatta babasının sesini bile unutmuş. İşte Kutsal Kitap’ın günah hakkında çizdiği tablo budur — günah sadece yaptığımız yanlış şeylerin bir listesi değildir. Çok daha derin bir şeydir.
Bu derste, günah işlemenin gerçekte ne anlama geldiğini, en iyi çabalarımızın neden sorunu çözemediğini ve Tanrı’nın bizi geri getirmek için çarmıhta ne yaptığını anlayacağız.
Günah Aslında Nedir?
Günah dendiğinde genellikle eylemleri düşünürüz — yalan söylemek, çalmak, aldatmak. Ama Kutsal Kitap günahı davranışın çok ötesinde bir şey olarak sunar.
Kutsal Kitap'a göre günahın gerçek özü nedir?
Cevabı gör
Cevap: İnsanın Tanrı'dan ayrılması
Yeşaya 59:2: "Ama suçlarınız sizi Tanrınızdan ayırdı.Günahlarınızdan ötürü Onun yüzünü göremez,Sesinizi işittiremez oldunuz."
Dikkat edin: herhangi bir cezadan, herhangi bir sonuçtan önce, günah zaten en kötü etkisini üretmiştir — ayrılık. Suçlarımız bizi Tanrı’dan ayırır. Günahı bu kadar ciddi yapan şey budur: sadece kuralları çiğnemek değil, bir ilişkiyi koparmaktır.
“Günah yüzünden Tanrı’nın yaşamından ayrıldık. Canlarımız felç olmuş durumda… Günah duygusu yaşam kaynaklarını zehirlemiştir.” — Yerel çeviri/parafraz; kaynak: Ellen G. White, A Ciência do Bom Viver, p. 84, par. 4.
Adem ve Havva Aden bahçesinde günah işlediklerinde İLK olarak ne oldu?
Cevabı gör
Cevap: Tanrı'dan gizlendiler — ilişki koptu
Yaratılış 3:8: "Derken, günün serinliğinde bahçede yürüyen RAB Tanrının sesini duydular. Ondan kaçıp ağaçların arasına gizlendiler."; Yaratılış 3:10: "Adem, "Bahçede sesini duyunca korktum. Çünkü çıplaktım, bu yüzden gizlendim" dedi."
Yaratılış anlatısı son derece aydınlatıcıdır. Günahın ilk etkisi hastalık ya da ani ölüm değildi — korku ve uzaklaşma oldu. Adem Tanrı’nın sesini duydu ve gizlendi. İlişki, herhangi bir fiziksel sonuçtan önce koptu. Günah böyle işler: bizi Tanrı’dan uzaklaştırır ve geri kalan her şey bu uzaklaşmanın sonucudur.
”Çözümlerimizin” Sorunu
Eğer günah Tanrı’dan ayrılmaksa, bunu kendi başımıza çözebilir miyiz? İyi işlerimiz geri dönüş köprüsü kurabilir mi?
Hepimiz günah işlediğimize göre, kendi başımıza Tanrı'nın önünde doğru sayılmak için yapabileceğimiz bir şey var mı?
Cevabı gör
Cevap: Hayır — en iyi tutumlarımız bile Tanrı'nın önünde yetersizdir
Yeşaya 64:6: "Hepimiz murdar olanlara benzedik,Bütün doğru işlerimiz kirli âdet bezi gibi.Yaprak gibi soluyoruz,Suçlarımız rüzgar gibi sürükleyip götürüyor bizi."
Yeşaya güçlü bir imge kullanır: doğruluklarımız (yalnızca günahlarımızı değil, en iyi çabalarımızı temsil eden) “kirli paçavra” gibidir. Bu, iyi işlerin kötü olduğu anlamına gelmez. Temel sorunu çözme güçlerinin olmadığı anlamına gelir. Ciddi bir hastalığı yara bandıyla tedavi etmeye çalışmak gibidir.
“Kendi başımıza yapabileceğimiz her şey günahla lekelenmişti. Kendi doğruluğumuz ‘kirli paçavralar’a benzetilmektedir.” — Yerel çeviri/parafraz; kaynak: Ellen G. White, O Maior Discurso de Cristo, MDC 37.1.
Kutsal Kitap'a göre bir kişi Tanrı'nın önünde nasıl aklanır (doğru sayılır)?
Cevabı gör
Cevap: Yasa'nın gereklerinden bağımsız olarak imanla
Romalılar 3:28: "Çünkü insanın, Yasanın gereklerini yaparak değil, iman ederek aklandığı kanısındayız."
Pavlus kuşkuya yer bırakmaz: imanla aklanırız. Aklanma bir armağandır — aldığımız bir şey, kazandığımız değil. Tanrı bizi, yaptıklarımız yüzünden değil, Mesih’in yaptığı yüzünden doğru ilan eder.
Çarmıh: Sevginin Eylemi
Eğer sorun kendi başımıza çözemeyeceğimiz kadar ciddiyse, Tanrı bu konuda ne yaptı? Yanıt çarmıhtadır.
Çarmıh, Tanrı'nın bize olan sevgisi hakkında neyi ortaya koyar?
Cevabı gör
Cevap: Tanrı bizi sevdiği için İsa bizim yerimize öldü — günahkâr olmamıza rağmen
Romalılar 5:8: "Tanrı ise bizi sevdiğini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkârken, Mesih bizim için öldü."
Bu, Kutsal Kitap’ın en dönüştürücü gerçeklerinden biridir: Tanrı düzelmemizi beklemedi. Hak etmemizi beklemedi. Biz daha günahkârken Mesih bizim için öldü. Çarmıh, bizi affetmeye ikna edilmesi gereken öfkeli bir Tanrı’nın hikâyesi değildir. En değerli varlığını feda edecek kadar seven bir Tanrı’nın hikâyesidir.
Aklanma, Tanrı’nın Mesih’e iman eden günahkârı doğru ilan etme eylemidir. Performansa verilen bir ödül değil, imanla alınan bir armağandır.
Mesih'in çarmıhı bizim için ne kazandı?
Cevabı gör
Cevap: Tanrı ile barışma — kendi başımıza ulaşamadığımız barış
Yeşaya 53:5: "Oysa, bizim isyanlarımız yüzünden onun bedeni deşildi,Bizim suçlarımız yüzünden o eziyet çekti.Esenliğimiz için gerekli olan cezaOna verildi.Bizler onun yaralarıyla şifa bulduk."
Çarmıh barışmayı kazandı — günahın kopardığı ilişkinin yenilenmesini. Ödememiz gereken bir borç değildir. Değerimizi kanıtlamamız için ikinci bir şans değildir. Tanrı’nın bizi Kendisine geri getirmek için inşa ettiği köprüdür.
ayetini dikkatle okuyun: “Mesih İsa’da olanlara artık hiçbir mahkûmiyet yoktur.” Eğer Mesih’te iseniz, mesele çözülmüştür. Kısmen değil. Geçici olarak değil. Çözülmüştür.
Şimdi Ne Yapmalı?
Bu çalışmanın ilk dersi bize üç temel gerçeği göstermektedir:
Günah düşündüğümüzden daha derindir; davranışın ötesine geçer, Tanrı’dan gerçek bir ayrılıktır. Çözümlerimiz istediğimizden daha kırılgandır: en iyi işlerimiz bile yetersiz kalır. Ancak Tanrı’nın sevgisi tüm bunları aşar. Çarmıhta, kendi başımıza asla yapamayacağımız şeyi O gerçekleştirdi.
Soru artık “kurtulmak için ne yapmam gerekiyor?” değildir. Soru şudur: “benim için zaten yapılmış olanı kabul edecek miyim?”
Kararım
Günahın beni Tanrı’dan ayırdığını ve hiçbir çabamın bu ilişkiyi onaramayacağını kabul ediyorum. Çarmıhta İsa’nın benim için yapamadığımı yaptığını kabul ediyorum. İşlerimle değil, imanla aklandığıma inanıyorum — ve her gün bu lütufta yaşamayı diliyorum.