3) Bağışlanma ve Güvence
Tanrı gerçekten bağışlar mı? Kurtuluşumdan emin olabilir miyim? Bağışlanmanın Tanrı'nın inisiyatifi olduğunu ve güvencenin bizde değil, Mesih'te olduğunu keşfedin.
Birçok Hristiyan sessiz bir kaygıyla yaşar: “Tanrı beni gerçekten bağışladı mı? Gerçekten kurtulmuş muyum?” Bu güvensizlik, ruhsal yaşamı duygusal bir iniş çıkışa dönüştürür — bir gün bağışlanmış hissederler, ertesi gün mahkûm edilmiş.
Bu derste, Kutsal Kitap’ın Tanrı’nın bağışlanması ve sunduğu güvence hakkında ne söylediğini göreceğiz. Yanıtlar sizi şaşırtabilir.
Bağışlanma: Tanrı’nın İnisiyatifi
Çoğu insan bağışlanmayı kazanmamız gereken bir şey olarak düşünür — yeterince yalvararak, yeteri kadar ağlayarak, bir daha asla hata yapmamaya söz vererek. Ama Kutsal Kitap farklı bir hikâye anlatır.
Günahlarımızı bağışlama inisiyatifi kime aittir?
Cevabı gör
Cevap: Tanrı'ya — O Kendisi sevgisinden ötürü isyanlarımızı siler
Yeşaya 43:25: "Kendi uğruna suçlarınızı silen benim, evet benim,Günahlarınızı anmaz oldum."
Tanrı şöyle der: “İsyanlarınızı Kendim için silen benim.” Dikkat edin — bizim liyakatimiz, ısrarımız ya da acımız yüzünden bağışlamaz. Sevmek ve bağışlamak O’nun doğasında olduğu için bağışlar. İnisiyatif tamamen O’nundur.
Tanrı'nın bağışlanması ne kadar tam?
Cevabı gör
Cevap: Tam — Tanrı günahlarımızı doğunun batıdan uzaklığı kadar uzaklaştırır
Mezmurlar 103:12: "Doğu batıdan ne kadar uzaksa,O kadar uzaklaştırdı bizden isyanlarımızı."
Kutsal Kitap, ilahi bağışlanmanın kapsamını tanımlamak için güçlü imgeler kullanır. sonsuz bir mesafeden söz eder. Tanrı’nın günahlarımızı denizin derinliklerine attığını söyler. kırmızı günahların kar gibi beyaz olacağını vaat eder. Tanrı’da “yarım bağışlanma” diye bir şey yoktur.
İtiraf: Pazarlık Değil, Sohbet
Tanrı zaten bağışlama inisiyatifi alıyorsa, itiraf ne işe yarar? Kalbi açmaya yarar — takas aracı olarak değil.
Günahlarımızı Tanrı'ya itiraf ettiğimizde ne olur?
Cevabı gör
Cevap: O sadık ve adildir: bizi bağışlar ve her kötülükten arındırır
1 Yuhanna 1:9: "Ama günahlarımızı itiraf edersek, güvenilir ve adil olan Tanrı günahlarımızı bağışlayıp bizi her kötülükten arındıracaktır."
İtiraf bağışlanma satın almaz, Tanrı’yı bizi sevmeye ikna etmez. O’nun sunduğu lütfu almak için kalbini açan kişinin samimi yanıtıdır. Zaten parlayan ışığa bir pencere açmak gibidir. Davut’un itiraf ettiğini ve Tanrı’nın hemen — pazarlıksız ve bekleme süresi olmadan — bağışladığını gösterir.
“Günahlarımızın itirafı doğrudan ve belirgin olmalıdır. … Her samimi itiraf, bağışlamak konusunda sadık ve adil olan Kişi tarafından kabul edilecektir.” — Yerel çeviri/parafraz; kaynak: Ellen G. White, Caminho a Cristo, p. 38, par. 1.
Güvence: Mesih’te, Bizde Değil
Şimdi birçok Hristiyanın uykusunu kaçıran soru geliyor: Kurtuluşumdan emin olabilir miyim? Yoksa aldığımı kaybetme korkusuyla mı yaşamalıyım?
Sonsuz yaşamdan emin olmak mümkün müdür?
Cevabı gör
Cevap: Evet — Yuhanna, sonsuz yaşama sahip olduğumuzu bilelim diye yazdı
1 Yuhanna 5:13: "Tanrı Oğlunun adına iman eden sizlere, sonsuz yaşama sahip olduğunuzu bilesiniz diye bunları yazdım."
Yuhanna “umut edesiniz” ya da “belki sahip olasınız” demedi. “Sonsuz yaşama sahip olduğunuzu bilesiniz” dedi. Ve daha da doğrudandır: duyan ve iman eden “sonsuz yaşama sahiptir; yargılanmayacak, ölümden yaşama geçmiştir.” Geçmiş zaman. Çoktan oldu.
Kurtuluş güvencesi neye bağlıdır?
Cevabı gör
Cevap: Mesih'e — kimse bizi O'nun elinden kapamaz
Yuhanna 10:28-29: "Onlara sonsuz yaşam veririm; asla mahvolmayacaklar. Onları hiç kimse elimden kapamaz. Onları bana veren Babam her şeyden üstündür. Onları Babanın elinden kapmaya kimsenin gücü yetmez."
İsa şöyle der: “Onlara sonsuz yaşam veririm; asla mahvolmayacaklar ve kimse onları elimden kapamayacak.” Güvence bizim liyakatimizde ya da Tanrı’ya tutunma gücümüzde değil, imanla O’nda kalanları korumak konusunda Mesih’in sadakatindedir. Ve daha da ileri gider: ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne şimdiki zaman, ne gelecek — hiçbir şey bizi Tanrı’nın sevgisinden ayıramaz.
“İsa’nın kurtarıcı sevgisine en geniş, en güvenli, en asil şekilde güvenmek sizin ayrıcalığınızdır; ‘O beni seviyor, beni kabul ediyor, O’na güveniyorum çünkü yaşamını benim için verdi’ deyin. Hiçbir şey Mesih’in karakteriyle temasa geçmek kadar kuşkuyu dağıtamaz.” — Yerel çeviri/parafraz; kaynak: Ellen G. White, Testemunhos para Ministros e Obreiros Evangélicos, p. 517, par. 2.
Pavlus, Tanrı'daki güvencesi hakkında neyi ilan etti?
Cevabı gör
Cevap: Kime iman ettiğini biliyordu ve Tanrı'nın korumaya muktedir olduğundan emindi
2 Timoteos 1:12: "Bu acıları çekmemin nedeni de budur. Ama bundan utanmıyorum. Çünkü kime inandığımı biliyorum. Onun bana emanet ettiğini o güne dek koruyacak güçte olduğuna eminim."
Pavlus “hak etmek için ne yaptığımı biliyorum” demedi. “Kime iman ettiğimi biliyorum” dedi. Güvencenin temeli otobiyografik değil — Mesih merkezlidir. Yaptıklarımızla ilgili değil, Tanrı’nın kim olduğuyla ilgilidir. Ve tamamlar: O, aracılığıyla Tanrı’ya gelenleri tamamen kurtarmaya muktedirdir.
Şimdi Ne Yapmalı?
Tanrı’nın bağışlanması, Mesih’e dönen günahkâr için tam ve kesindir. İtiraf lütfu satın almaz; kalbi onu almaya açar. Böylece kurtuluş güvencesi bizim liyakatimizde değil Mesih’te bulunur ve imanla O’nda kaldığımız sürece tam güvene sahip olabiliriz.
Eğer bağışlanmamış olma korkusuyla ya da kurtuluşunuz hakkında kuşkuyla yaşıyorsanız, Kutsal Kitap umut getirir: güvencemiz “sizi düşmekten korumaya” () ve iman edenleri ayakta tutmaya muktedir olan Kişidedir.
Kararım
Tanrı’nın bağışlanmasının tam olduğunu ve beni bağışlamak için inisiyatif aldığını kabul ediyorum. Performansıma değil, O’nun sadakatine dayanarak Mesih’in sunduğu güvencede dinlenmeyi seçiyorum. Tanrı’nın ellerinde olduğuma ve hiçbir şeyin beni O’nun sevgisinden ayıramayacağına inanıyorum.