7) Mükemmellik ve İsa
Mükemmel olmak ne demektir? Ve neden her şey İsa'ya varır? Son ders, Hristiyan mükemmelliğinin ilişkide olgunluk olduğunu ve sonun daima bir Kişi olduğunu ortaya koyar.
Bu yolculuğun son dersine geldik. Günahın sorununda başlayan, çarmıhtan, imandan, bağışlanmadan, güvenceden, ilişkiden, itaatten ve büyümeden geçen bir yol kat ettik. Şimdi en zorlu soruyla yüzleşiyoruz: İsa “yetkin olun” derken ne demek istedi? Ve tüm bunlar bizi nereye götürüyor?
Yanıt şaşırtıcı olabilir — çünkü sonunda her şey tek bir Kişiye varıyor.
Mükemmellik: İsa’nın Gerçekten Kastettiği
İsa’nın sözlerinden azı şu kadar kaygı yaratır: “Yetkin olun.”
İsa 'Gökteki Babanız yetkin olduğu gibi siz de yetkin olun' derken ne demek istedi?
Cevabı gör
Cevap: Baba'nın sevgide yetkin olduğu gibi sevgide ve karakterde olgunlaşmalıyız
Matta 5:48: "Bu nedenle, göksel Babanız yetkin olduğu gibi, siz de yetkin olun.""
Burada “mükemmel” için kullanılan Yunanca kelime teleios’tur ve hem olgunluk hem de bütünlük anlamına gelir. Matta 5’in bağlamı düşmanlara sevgidir. İsa şunu söylüyor: “Baba’nın sevgide bütün olduğu gibi, sevgide bütün olun.” Kusursuzluktan çok karakter bütünlüğüyle ilgilidir. Olgunluktur, günahsızlık değil.
Pavlus kendini yetkin sayıyor muydu?
Cevabı gör
Cevap: Hayır — ama geride kalanı unutarak hedefe doğru ilerliyordu
Filipililer 3:12-14: "Bunlara şimdiden kavuştuğumu ya da yetkinliğe eriştiğimi söylemiyorum. Ama Mesih İsanın beni kazanmakla benim için öngördüğü ödülü kazanmak için koşuyorum. Kardeşler, kendimi bunu kazanmış saymıyorum. Ancak şunu yapıyorum: Geride kalan her şeyi unutup ileride olanlara uzanarak, Tanrının Mesih İsa aracılığıyla yaptığı göksel çağrıda öngörülen ödülü kazanmak için hedefe doğru koşuyorum."
Yeni Antlaşma’nın yarısını yazan Pavlus kendini yetkin saymıyorsa, bu bize önemli bir şey söyler. Hristiyan mükemmelliği, ulaşıp bitirdiğimiz bir varış noktası değildir. Yürüdüğümüz bir yöndür. Pavlus “hedefe doğru ilerliyordu.” Durmadı. Vazgeçmedi. Ama ulaşmış gibi de yapmadı.
“Kutsallaşma günlük bir iştir.” — Yerel çeviri/parafraz; kaynak: Ellen G. White, Santificação, p. 102, par. 2.
Mesih göründüğünde ne olacak?
Cevabı gör
Cevap: O'nu olduğu gibi göreceğiz ve O'na benzer olacağız
1 Yuhanna 3:2: "Sevgili kardeşlerim, daha şimdiden Tanrının çocuklarıyız, ama ne olacağımız henüz bize gösterilmedi. Ancak, Mesih göründüğü zaman Ona benzer olacağımızı biliyoruz. Çünkü Onu olduğu gibi göreceğiz."
Yuhanna bize sonsuz bir perspektif verir: “O göründüğünde, O’na benzer olacağız.” Tam dönüşüm İsa’nın gelişinde gerçekleşecektir. O zamana kadar süreç içindeyiz — “yücelikten yüceliğe” dönüştürülüyoruz. Nihai mükemmellik bir vaattir, şimdi için bir gereklilik değil.
Sır: İçinizdeki Mesih
Mükemmellik ilişkide olgunluksa, o zaman her şey içimizde kimin bulunduğuna bağlıdır.
Pavlus'un Hristiyanlara açıkladığı 'sır' nedir?
Cevabı gör
Cevap: İçinizdeki Mesih, yücelik umududur
Koloseliler 1:27: "Tanrı kutsallarına bu sırrın uluslar arasında ne denli yüce ve zengin olduğunu bildirmek istedi. Bu sırrın özü şudur: Mesih içinizdedir. Bu da size yüceliğe kavuşma umudunu veriyor."
“İçinizdeki Mesih, yücelik ümidi.” Açıklanan sır budur. Bize umut veren iyiliğimiz, teolojimiz ya da disiplinimiz değildir. İçimizde yaşayan Mesih’in varlığıdır. Ve O’nun zorla girmediğini gösterir — kapıyı çalar ve davet edilmeyi bekler.
Pavlus 'Mesih'le birlikte çarmıha gerildim; artık ben yaşamıyorum, Mesih bende yaşıyor' derken ne demek istedi?
Cevabı gör
Cevap: Benlik, Mesih'in canlı varlığıyla yer değiştirdi — yaşam artık imanladır
Galatyalılar 2:20: "Mesihle birlikte çarmıha gerildim. Artık ben yaşamıyorum, Mesih bende yaşıyor. Şimdi bedende sürdürdüğüm yaşamı, beni seven ve benim için kendini feda eden Tanrı Oğluna imanla sürdürüyorum."
Galatyalılar 2:20, bu yolculuğun tamamını özetleyen ayettir. Kendini kurtarmaya çalışan, çabalayan, başarısız olan ve umutsuzluğa düşen “ben” — bu “ben” Mesih’le birlikte çarmıha gerildi. Ve onun yerine yeni bir yaşam geldi: “Mesih bende yaşıyor.” Hristiyan yaşamı taklit değildir — içte yaşanandır. İçimizdeki Mesih.
Sonunda Her Şey İsa’ya Varır
Bu yolculuğun sonunda, vardığımız sonuç göründüğünden daha basittir. Aklanma, günah, iman, yasa, işler, büyüme ve mükemmellik hakkında konuştuktan sonra, her şey tek bir noktada birleşir.
Petrus 'Rab, biz kime gidelim? Sonsuz yaşamın sözleri sendedir' dediğinde kime hitap ediyordu?
Cevabı gör
Cevap: İsa'ya — birçok öğrenci O'nu terk ederken
Yuhanna 6:68: "Simun Petrus şu yanıtı verdi: "Rab, biz kime gidelim? Sonsuz yaşamın sözleri sendedir."
Birçoğu zor öğretiler yüzünden İsa’yı terk ederken, Petrus doğru soruyu sordu: “Kime gidelim?” Alternatif yoktu. Yoktur. İsa yol, gerçek ve yaşamdır (). Birçok yoldan biri değil. Yolun kendisi.
Kutsal Kitap'ın son çağrısı nedir?
Cevabı gör
Cevap: Gel — dileyen, yaşam suyundan karşılıksız alsın
Vahiy 22:17: "Ruh ve Gelin, "Gel!" diyorlar. İşiten, "Gel!" desin. Susayan gelsin. Dileyen, yaşam suyundan karşılıksız alsın."
Kutsal Kitap’ın son çağrısı cömerttir: “Gel.” “Hak et” değil. “Çabala” değil. “Kanıtla” değil. Sadece “Gel.” Ve yaşam suyu karşılıksızdır. Bu çalışma lütufla başladı — ve lütufla sona eriyor.
“İsa Mesih bizim için her şeydir: ilk, son ve her şeyde en iyisi.” — Yerel çeviri/parafraz; kaynak: Ellen G. White, Testemunhos para Ministros e Obreiros Evangélicos, p. 389, par. 1.
Yolculuğun Özeti
Yedi ders boyunca kurtarıcı lütfun yolunda ilerledik. Günahın bizi Tanrı’dan ayırdığını ama çarmıhın bize barışma getirdiğini gördük. İman basit bir inançtan çok daha fazlası olarak güven olarak ortaya çıktı ve teslimiyet yenilgi değil, gerçek özgürlük getirdi. Tam bağışlanmayla güvencemiz Mesih’te bulundu.
Hristiyan yaşamı herhangi bir görev listesinin ötesinde ilişkiyle tanımlandı. İtaat sevginin meyvesi olarak aktı, büyüme sürekli oldu ve zafer İsa’ya ait bulundu. Bu bağlamda mükemmellik, günahsızlık değil ruhsal olgunluk anlamına geldi. Sonuçta her şey tek bir Kişide birleşti.
Odak, ne yapmamız gerektiğinde değil, kimi tanımamız gerektiğindedir.
Kararım
Bu yolculuğun sonunda, her şeyin İsa’ya vardığını kabul ediyorum. O yol, gerçek ve yaşamdır. O’nun çağrısını kabul ediyorum: “Gel.” O’nu kişisel olarak tanımayı istiyorum — yalnızca bir doktrin olarak değil, bir Kişi olarak. Yaşamımı Mesih’e teslim ediyorum ve içimde başladığı işi tamamlayacağına güveniyorum. O’nun lütfuyla ve yalnızca onunla umuda sahibim.